در مقاله «معنای زندگی» تلاش بر آن است که پرسش اصلی معنای زندگی به درستی تحلیل شود و رویکردهای مختلف به این مساله بر اساس مبانی و پیش فرض های متفاوت توضیح داده شود. مقصود از «زندگی» در این مقاله فرآیندی آگاهانه و مختارانه است که با مرگ به پایان می رسد و «کل زندگی» به عنوان یک واحد به هم پیوسته مورد نظر است. در پرداختن به زندگی ما نمی توانیم صرفا به سطوح ابتدایی و لایه های اولیه زندگی اکتفا کرده و در «زندگی هر روزی»، تکراری و معطوف به برآوردن غرایز متوقف شویم. طلب معنا مستلزم نوعی فراتر رفتن از این مرحله است. در تحلیل مقصود از «معنا» در عبارت «معنای زندگی» نیز معنا به یکی از دو صورت قابل تفسیر است: 1. «معنا به معنای هدف زندگی» که در این صورت معنای زندگی به معنای هدف زندگی خواهد بود؛ 2. «معنا به معنای ارزش» که در این صورت معنای زندگی به معنای ارزش زندگی خواهد بود. ما برآنیم که اگر هدف زندگی (غایت محتوای زندگی) هدفی در خور و دارای ارزش ذاتی کافی باشد، به همه حلقه های معطوف به آن هدف ارزش بخشیده و آن ها را معنادار می سازد. تفکیک شیوه کلامی پرداختن به این سوال از شیوه فلسفی پرداختن به آن، تفکیک نظریه های دینی از غیردینی در باب معنای زندگی، تحلیل و تفکیک دیدگاه عینیت گرا از ذهنیت گرا در خصوص معنای زندگی و نیز ارتباط معناداری زندگی با وجود خدا، جاودانگی نفس و اخلاقی بودن نظام عالم و... از جمله مباحث اصلی این مقاله هستند.

0

زمینه و هدف: عوارض قلبی عروقی علت عمده معلولیت و مرگ و میر در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور است و افزایش توده عضلانی بطن چپ در این بیماران به دلیل هیپرتروفی دیواره بطن به دنبال رسوب آهن می باشد. پژوهش حاضر به منظور دست یابی به تشخیص زودرس درگیری قلبی با استفاده از اکوکاردیوگرافی و اندازه گیری شاخص توده بطن چپ و بررسی ارتباط آن با شاخص های عملکرد دیاستولی بطن چپ انجام شده است. مواد و روش ها : این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 44 کودک مبتلا به تالاسمی و 44 کودک سالم که از نظر سنی و جنسی همگن بودند از شهریور ماه 81 لغایت آذر ماه 82 در بیمارستان حضرت علی اصغر (ع) زاهدان انجام گرفت. بعد از معاینه فیزیکی کامل، اکوکاردیوگرافی خطی، دو بعدی و داپلر با تاکید بر ارزیابی شاخص های عملکرد دیاستولی بطن چپ و نیز تعیین توده عضلانی بطن چپ و مشخص نمودن آن بر حسب سطح بدن انجام شد و یافته های حاصل با گروه شاهد مقایسه و بررسی آماری گردید. یافته ها: از مجموع 44 بیمار و 44 کنترل به ترتیب 24 و 22 نفر آنان مذکر بودند. متوسط سن در گروه بیمار و کنترل به ترتیب 9/2+3/14و 6/2 ± 14 سال بود. میانگین قد، وزن و سطح بدن بیماران به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد و میانگین تعداد ضربان قلب بیماران بیشتر و متوسط فشار خون سیستولی و دیاستولی بیماران کمتر از گروه شاهد بود. متوسط شاخص توده بطن چپ در بیماران 78/21 ± 88/92 گرم به ازای متر مربع بدن بود که افزایش حدود 50% را نشان می داد (p<0.001) . برون ده قلبی، اندازه حفرات و حجم ضربه ای در مقایسه با گروه شاهد افزایش قابل توجهی داشت. عملکرد سیستولی بیماران غالبا در محدوده طبیعی بود (به جز 5 بیمار) و از میان شاخص های عملکرد دیاستولی که به طور شایع تری اختلال را نشان می دادند، طولانی شدن زمان استراحت بطن چپ با افزایش شاخص توده بطن چپ رابطه ای معنی دار داشت. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که طولانی شدن زمان استراحت بطن چپ با افزایش شاخص توده بطن چپ رابطه معنی داری دارد. بنابراین توجه به عملکرد دیاستولی قلب و شاخص توده بطن چپ امری ضروری می باشد که برای تشخیص زودرس درگیری قلب در بیماران سودمند است.

مقدمه: اسکن رادیونوکلئید قلب در تشخیص و تعیین خطر بیماری های شرایین کرونری از اهمیت روزافزونی برخوردار بوده است. این مطالعه، با هدف مقایسه کارآیی اسکن پرفیوژن به روش G SPECT در تعیین حجم ها و کسر جهشی و حرکات دیواره بطن چپ با اکوکاردیوگرافی انجام شده است.روش کار: این مطالعه توصیفی- مقطعی در سال 81-1380 در بیماران مراجعه کننده به بخش پزشکی هسته ای و قلب بیمارستان امام رضا (ع) انجام شده است. 68 نفر از بیماران با سابقه مشکلات قلبی که جهت بررسی از نظر زنده بودن و یا وجود ایسکمی قلب و اندازه گیری کسر جهشی و حجم بطن ها توسط اکوکاردیوگرافی مراجعه کرده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند کلیه بیماران با استفاده از اکوکاردیوگرافی توراسیک، حجم های بطن در انتهای سیستول و دیاستول، کسر جهشی و نیز حرکات دیواره ای بطن های چپ و راست در جهات مختلف مشاهده و بررسی شد و نتایج ثبت گردید اطلاعات بدست آمده از روش اسکن قلب و اکوکاردیوگرافی و مشخصات فردی در پرسشنامه ثبت گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی پردازش شد.نتایج: میانگین سن بیماران 52.8 (حداقل: 38، حداکثر: 75) بود. 54% بیماران مرد و 46% زن بودند. میانگین حجم پایان سیستولی بطن چپ 32.4 میلی لیتر (انحراف معیار: 37.1) در اکوکاردیوگرافی و 71.3 در اکوکاردیوگرافی و 144.7 میلی لیتر (انحراف معیار: 46.23) در اسکن رادیونوکلئیک بود (P<0.001) میانگین کسر جهشی بطن چپ برابر 54.6 (انحراف معیار: 12.44) در اکو و 54 (انحراف معیار: 12.94) در اسکن رادیونوکلئیک بود.نتیجه گیری: مقایسه اطلاعات حاصل، موید هماهنگی مناسب حجم های انتهای سیستولی (P<0.05) انتهای دیاستولی (P<0.05) کسر جهشی (P<0.05) و حرکات دیواره ای بطن چپ (P<0.05) این دو روش و همبستگی قابل توجه آنان بود و در بررسی متقاطع جهت اختلال حرکت دیواره ای بیشترین همبستگی مربوط به نواحی بود که حرکات طبیعی داشتند.

بیماری هیداتید یا اکی نوکوکوزیس با گسترش جهانی خود در مناطق آندمیک، یک مشکل بهداشتی محسوب می شود.انسیدانس بیماری در جوامع مختلف به میزان شیوع بیماری در میزبانان واسط  مانند گوسفندان، خوکها و گله های گاو موجود در آن نواحی بستگی دارد. این بیماری در آمریکای جنوبی، ایسلند، استرالیا، نیوزلند و جنوب آفریقا به صورت آندمیک مشاهده شده و کشور ما نیز از نواحی آلوده به این بیماری محسوب می شود. تقریبا هیچ عضوی از بدن از ابتلای به بیماری مصون نیست. بیماری هیداتید قلب اگر چه نادر است ولی گهگاه در مطبوعات پزشکی مواردی از آن گزارش می شود. در این مقاله یکی از این موارد، یعنی ابتلای جدار قدامی بطن چپ و سپتوم بین دو بطن به بیماری اکی نوکوکوزیس گزارش می شود.

زمینه و هدف: افتراق منشا تاکی کاردی بطنی با استفاده از الکتروکاردیوگرام دید بهتری نسبت به تشخیص این بیماران قبل از انجام پروسه های تهاجمی تر می دهد. مطالعه حاضر جهت مقایسه یافته های الکتروکاردیوگرام در بیماران مبتلا به تاکی کاردی های بطنی از منشا خروجی بطن چپ و بطن راست صورت گرفته است.روش بررسی: در این مطالعه بررسی مقطعی، بیمارانی که با تشخیص تاکی کاردی بطنی با منشا خروجی بطن چپ و راست طی دو سال جهت انجام سوزاندن با کاتتر در بیمارستان شهید رجایی پذیرش شده بودند، وارد مطالعه شدند و شیوع دو آریتمی فوق و نتایج نوار قلب و میزان موفقیت سوزاندن با کاتتر در درمان دو نوع آریتمی ذکر شده در بیماران با منشا خروجی بطن چپ و راست مقایسه گردید.یافته ها: در بررسی 59 بیمار که 44.1% مذکر و 55.9% مونث بودند، میانگین سنی بیماران (SD=13.76) 41.67 سال بود. در مقایسه QRS transition و شکاف تفاوت معنی داری میان دو گروه وجود داشت (P=0.027, P=0.007). در مقایسه مدت R به QRS در لیدهای پره کوردیال، در بیماران با تاکی کاردی با منشا خروجی بطن راست، (SD=0.16) 0.69 و در بیماران با منشا خروجی بطن چپ، (SD=0.06) 0.81 بود (P=0.015). هم چنین ablation موفقیت آمیز در 30 بیمار (73.2%) با تاکی کاردی با منشا خروجی بطن راست، در مقابل 14 بیمار (93.3%) منشا خروجی بطن چپ صورت گرفت که تفاوت معنی دار نبود.نتیجه گیری: طبق نتایج مطالعه حاضر، موفقیت درمانی رادیو فرکوئنسی سوزاندن با کاتتر در بیماران با تاکی کاردی های بطنی با منشا خروجی بطن چپ و راست بالا بوده و میان آن ها از نظر شکاف، QRS transition و نسبت طول مدت R به QRS تفاوت وجود داشته که می تواند به عنوان عاملی جهت افتراق آن ها استفاده شود.

تفسیر این پرسش که آیا زندگی معنایی دارد یا نه مشکل است و هر چه انسان بیش تر نیروی ذهنی سنجش گرش را بر آن متمرکز می کند، به نظر می رسد که این پرسش بیش تر از او می گریزد، یا به عنوان پرسشی معقول محو می شود. انسان می خواهد آن را به عنوان مایه ی دردسر کنار بگذارد، به عنوان چیزی که، اگر نمی توان آن را از میان برد، دست کم باید به نحو مناسبی پوشاند. با این حال فکر می کنم هر شخص فکوری تشخیص می دهد که این پرسش مهم است و باید پاسخ با معنایی داشته باشد.اگر در این حوزه، درک مفهوم معناداری دشوار است، به طوری که ما مطمئن نیستیم که چه نوع چیزی معادل با پاسخ دادن به این پرسش است، شاید مفهوم بی معنایی دشواری کم تری داشته باشد. بنابراین اگر بتوانیم تصویر روشنی از وجود بی معنا را در برابر ذهنمان قرار دهیم، در این صورت شاید با دیدن اینکه تا چه اندازه زندگی ما، آنگونه که واقعا آن را می یابیم، شبیه آن تصویر است بتوانیم گامی به سوی فایق آمدن بر پرسش نخستین برداریم و از طریق مقایسه درس هایی را که می توانیم بگیریم.